IP/09/1688 Brussel, 10 november 2009 Verklaring van Paweł Samecki, commissaris voor regionaal beleid, over het jaarverslag van de Europese Rekenkamer Ik ben zeer verheugd dat het vandaag door de Europese Rekenkamer gepubliceerde verslag over de jaarrekening over 2008 laat zien dat we positieve resultaten boeken en op de juiste weg zijn.       Klik hier voor de uitgezonden verklaring (alleen Engels)     De Commissie doet er alles aan om de nationale overheden te helpen het foutenpercentage bij door de Europese Unie medegefinancierde projecten terug te dringen. Onze gezamenlijke inspanningen werpen ook daadwerkelijk vruchten af, maar natuurlijk kunnen en moeten we nog meer doen.  Onze aanpak is streng, maar ook eerlijk en evenwichtig. De Europese Commissie heeft vorig jaar een actieplan van 37 punten gelanceerd dat erop is gericht het foutenpercentage op de middellange termijn te verlagen. In 2009 zijn we verder gegaan met de uitvoering van ons plan, dat een tweeledige strategie behelst:     de nationale overheden helpen de subsidiabiliteit van projectuitgaven beter te controleren alvorens zij betalingsaanvragen bij de Europese Commissie indienen; en   strengere en sneller maatregelen nemen om betalingen op te schorten of geld terug te vorderen als lidstaten tekortschieten.    Het is onze gedeelde verantwoordelijkheid om zorg te dragen voor het beheer van de structuurfondsen en het Cohesiefonds, en om ervoor te zorgen dat de financiële controles in de lidstaten doeltreffend zijn en dat we alle onjuist aangevraagde subsidies terugvorderen. Ons actieplan is kortom bedoeld om het geld van de Europese belastingbetaler te beschermen.  Dit jaar hebben we tot nu toe 629 miljoen euro aan onjuist aangevraagde betalingen teruggevorderd. We verwachten voor het einde van 2009 nog eens een half miljard euro terug te halen. Dit komt bovenop de 1,5 miljard euro aan correcties die we in 2008 hebben doorgevoerd.  Deze terugvorderingen oftewel financiële correcties tonen aan dat de Commissie vastbesloten is ernstige fouten aan te pakken.   Volgens het vandaag gepubliceerde verslag van de Europese Rekenkamer had een geschatte 11% van de middelen die we voor projecten in het kader van het cohesiebeleid aan de lidstaten hebben overgemaakt niet aangevraagd of betaald mogen worden.   Dit foutenpercentage is te hoog. Een foutenpercentage van 11% betekent echter nadrukkelijk niet dat we 11% van de cohesiebegroting van de EU niet kunnen verantwoorden of dat het geld in een zwart gat is verdwenen.   In alle gevallen waarin sprake is van fouten die tot onjuiste betalingen leiden, neemt de Commissie maatregelen om de bedragen terug te vorderen, ook al kost dit tijd.   Natuurlijk zouden we allemaal graag zien dat het foutenpercentage zo snel mogelijk wordt teruggebracht. Ik heb er goed vertrouwen in dat dit zal gebeuren wanneer de maatregelen die we nemen hun volle uitwerking krijgen.  De fouten moeten echter in de juiste context worden gezien. Het is van belang dat we het grote geheel niet uit het oog verliezen. Het geld dat wij via het cohesiebeleid van de EU investeren heeft een positief effect op het leven van de burger, en dat geldt nog des te sterker in de huidige economische en financiële crisis.   Het geld komt daar terecht waar het het hardst nodig is: in de reële economie.   Het cohesiebeleid van de EU heeft sinds 2000 ongeveer 600 000 banen helpen creëren; Het hervormt regionale en nationale economieën, dankzij investeringen in de modernisering van de infrastructuur, in verbeteringen op milieugebied, in kleine bedrijven en in vaardigheden.   Sinds 2000 heeft het cohesiebeleid meer dan 100 000 kilometer aan nieuwe of gerenoveerde wegen en snelwegen, 4 000 kilometer aan nieuwe spoorwegen en de modernisering van 130 havens en meer dan 30 luchthavens medegefinancierd. Deze investering draagt ertoe bij dat Europa beter op de wereldmarkt kan concurreren en duurzame groei op de lange termijn kan realiseren.  De financieringsregels die we hanteren zijn doelmatig en evenredig. Zij zorgen voor het juiste evenwicht tussen zo goed mogelijke controles enerzijds en de garantie dat het geld zo goed mogelijk wordt besteed met het oog op de behaalde meerwaarde anderzijds.  Het is duidelijk dat een deel van de problemen die we tegenkomen het gevolg zijn van onjuist geïnterpreteerde of toegepaste regels. Daarom blijven we ons toeleggen op vereenvoudiging van de regelgeving en vermindering van de bureaucratie. We schatten dat deze vereenvoudigingen de administratieve lasten voor de begunstigden sinds 2007 met meer dan 20% hebben helpen verminderen. Zo hebben wij bijvoorbeeld onlangs onze regels aangepast, waardoor het nu mogelijk is gebruik te maken van forfaitaire betalingen en vaste bedragen. We gaan hier zeker mee door.   Tot slot zou ik graag een wijdverbreide misvatting recht willen zetten: het woord fout betekent niet hetzelfde als fraude . Wanneer de auditors van de Rekenkamer en de Commissie het over fouten hebben, bedoelen zij niet-inachtneming van de voorwaarden voor het ontvangen van financiële steun van de EU.  Fraude gaat veel verder dan niet-inachtneming; het betekent opzettelijke of criminele misleiding. Volgens het OLAF, het Europees Bureau voor fraudebestrijding, was er bij minder dan 0,2% van alle tussen 2000 en 2008 door de Commissie in het kader van het cohesiebeleid verrichte betalingen sprake van verdenking van fraude.   Met andere woorden, bij 99,8% van het geld dat uit de EU-begroting in het kader van het cohesiebeleid is uitbetaald was geen sprake van fraude.  Het geld van de EU is uw geld en u kunt erop rekenen dat de Europese Commissie haar uiterste best doet om te garanderen dat elke euro wordt verantwoord en op de juiste manier wordt uitgegeven. Ik dank u voor uw aandacht.